Մազաթափության բուժում. ախտորոշում, միջոցներ և ժամկետներ

Եթե սանրի վրա ավելի շատ մազ եք նկատում, բաժուկը լայնացել է թվում, կամ առանձին հատվածներում մազեր չկան, հասկանալի է՝ ցանկություն է առաջանում հենց այսօր գնել «մազաթափության դեմ միջոց»։ Բայց մազաթափության բուժումը սկսվում է ոչ թե շամպունի կամ ներարկման անունից, այլ այն հարցից, թե ինչու են մազերը նոսրանում հենց ձեր դեպքում։ Հիվանդությունից կամ ծննդաբերությունից հետո հաճախ լինում է ժամանակավոր ուժեղ թափվել, բաժուկի աստիճանական լայնացումը կարող է մատնանշել կանանց տիպի ժառանգական նոսրացում, իսկ կլոր օջախներն ու գլխամաշկի բորբոքումը պահանջում են բոլորովին այլ հետազոտություն։ Մի տեսակի դեպքում արդյունավետ բուժումը մյուսի համար կարող է անօգուտ կամ վնասակար լինել։

Շա՞տ մազեր են թափվում, թե՞ խտությունն աստիճանաբար նվազում է։

Ավելացած մազաթափությունն այն է, երբ համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում ցնցուղի տակ կամ բարձի վրա սովորականից շատ մազ եք տեսնում։ Երբեմն այն սկսվում է բարձր ջերմությամբ ծանր վարակից, ծննդաբերությունից, վիրահատությունից, սննդի խիստ սահմանափակումից կամ ուժեղ սթրեսից մի քանի ամիս անց։ Սա կոչվում է տելոգենային մազաթափություն․ շատ մազեր գրեթե միաժամանակ անցնում են հանգստի փուլ, հետո թափվում։ Պատճառը վերանալուց հետո մազերը հաճախ վերականգնվում են, բայց ոչ մի քանի օրվա ընթացքում։ Միայն այդ իրադարձությունը դեռ չի ապացուցում ախտորոշումը․ խտության կորուստը կարող են պահպանել այլ գործոններ ևս։

Այլ պատկեր է, երբ բաժուկը կամաց-կամաց լայնանում է, պոչն ավելի բարակ է դառնում, որոշ հատվածներում մազերը կարճ ու բարակ են թվում։ Կանանց դեպքում սա առիթ է ստուգելու անդրոգենետիկ ալոպեցիան՝ ժառանգական տիպի նոսրացում, որը կարող է առաջընթաց ունենալ։ Այդ ախտորոշումը չի նշանակում բոլոր մազերի անխուսափելի կորուստ։ Բուժման նպատակը հնարավորության դեպքում հետագա նոսրացումը դանդաղեցնելն ու խտությունը բարելավելն է։ Ծննդաբերությունից հետո ժամանակավոր մազաթափությունը երբեմն համընկնում է մինչ այդ քիչ նկատելի ժառանգական նոսրացման հետ, ուստի «միայն հորմոններից է» բացատրությունը կարող է թերի լինել։

Պատճառների քարտեզ․ ինչո՞ւ նույն դեղը բոլորին չի օգնում։

Ինչ եք նկատում	Ի՞նչ է տարբերակելու բժիշկը	Հիմնական ուղղությունը
Իրադարձությունից հետո ամբողջ գլխով ուժեղ թափվել	Տելոգենային մազաթափություն, սննդանյութերի պակաս, համակցված ժառանգական նոսրացում։	Բացահայտել խթանիչ գործոնը, վերականգնել սնունդը կամ բուժել հաստատված պատճառը, հետևել աճին։
Բաժուկի դանդաղ լայնացում	Կանանց տիպի ժառանգական նոսրացում և հնարավոր լրացուցիչ պատճառներ։	Քննարկել երկարատև բուժում՝ պահպանված ֆոլիկուլների աշխատանքը աջակցելու համար։
Մեկ կամ մի քանի կլոր, անմազ օջախ	Օջախային ալոպեցիա, սնկային վարակ և այլ հիվանդություններ։	Մաշկաբանի ախտորոշում․ բուժումը կախված է հիվանդության տարածվածությունից և ակտիվությունից։
Մազագծի կամ հոնքերի նոսրացում՝ քորով կամ այրոցով	Սպիացնող բորբոքային ալոպեցիաներ։	Չհետաձգել դիմելը․ նպատակը ֆոլիկուլների վնասումը կանգնեցնելն է։
Կոտրվող մազեր, քունքերի և եզրերի նոսրացում ձիգ սանրվածքներից հետո	Մազի ցողունի կոտրվածք, վնասում, ձգումից առաջացած տրակցիոն ալոպեցիա։	Նվազեցնել ձգումը և վնասումը, ստուգել գլխամաշկն ու ֆոլիկուլները։

Աղյուսակը ինքնուրույն ախտորոշում դնելու համար չէ, բայց օգնում է ընտրել ճիշտ մասնագետին։ Կարմիր, ցավոտ կամ թեփոտ օջախները, թարախաբշտիկները, մազի ֆոլիկուլների բացվածքներ չունեցող հարթ հատվածները կամ մազագծի արագ փոփոխությունը պահանջում են մաշկաբանի ավելի շուտ զննում։ Սպիացնող ալոպեցիայի դեպքում բորբոքումը կարող է անդառնալիորեն վնասել ֆոլիկուլները, հետևաբար վիտամինների արդյունքին սպասելիս ժամանակ կարելի է կորցնել։ Եթե մազաթափությանը միանում են ուժեղ ընդհանուր թուլություն, արյունահոսություն կամ այլ նոր ախտանշաններ, բժշկի հետ քննարկեք նաև ընդհանուր առողջական վիճակը։

Ինչպե՞ս է կատարվում ախտորոշումը՝ առանց ավելորդ անալիզների։

Բժիշկը կհարցնի՝ երբ է սկսվել, ինչ արագությամբ է փոխվել խտությունը, եղել են արդյոք ջերմություն, ծննդաբերություն, քաշի փոփոխություն, դիետա, նոր դեղեր, վահանաձև գեղձի հիվանդություններ, դաշտանային ցիկլի փոփոխություններ, գլխամաշկի քոր կամ ցավ, ընտանիքում նոսրացման դեպքեր։ Պատմեք ոչ միայն խնամքի, այլև հավելումների ու նախկին բուժումների մասին։ Դեղը ինքնուրույն մի դադարեցրեք միայն այն պատճառով, որ մազաթափությունը համընկել է օգտագործման սկզբին․ պատճառահետևանքային կապն ու այլընտրանքները գնահատեք դեղը նշանակած բժշկի հետ։

Զննմամբ գնահատվում են գլխամաշկը և նոսրացման պատկերը։ Երբեմն կատարվում է տրիխոսկոպիա՝ խոշորացմամբ զննում, որը ցույց է տալիս տարբեր հաստության մազերն ու բորբոքման նշանները։ Որոշ դեպքերում կիրառվում է մազերի մեղմ ձգման թեստ։ Անալիզները ընտրվում են ըստ պատմության և զննման․ օրինակ՝ արյան ընդհանուր քննությունը, երկաթի փոխանակության կամ վահանաձև գեղձի ցուցանիշները կարող են ստուգել ենթադրյալ պատճառները։ Առանց ցուցման երկար «մազերի անալիզների փաթեթ» պետք չէ։ Եթե կասկածվում է սպիացնող հիվանդություն կամ ախտորոշումը մնում է անորոշ, բժիշկը կարող է առաջարկել բիոպսիա՝ գլխամաշկի փոքր նմուշի ուսումնասիրություն։

Օգտակար է բերել նախկինում արված բաժուկի լուսանկարները և նշել մոտավոր օրը, երբ թափվելը սկսվել է։ Հսկման համար ընտրեք նույն բաժուկը, սանրվածքը, լուսավորությունն ու տեսախցիկի հեռավորությունը․ ամեն լվացումից հետո ամենօրյա նկարները կարող են ավելի շատ անհանգստացնել, քան տեղեկություն տալ։ Բժիշկը կարող է առաջարկել խտության օբյեկտիվ գնահատում ողջամիտ ընդմիջումներով։ Եթե օգտագործել եք մինօքսիդիլ կամ այլ միջոցներ, նշեք անունը, դեղաչափը կամ խտությունը, օգտագործման տևողությունն ու մաշկի արձագանքը։

Ո՞ր բուժումն է իրականում կիրառվում տարբեր ախտորոշումների դեպքում։

Երբ մազերը թափվում են սթրեսից, հիվանդությունից կամ ծննդաբերությունից հետո

Տիպիկ տելոգենային մազաթափության դեպքում, եթե այլ ակտիվ պատճառ չկա, հիմնական քայլը խթանիչ գործոնը հնարավորության սահմաններում վերացնելն ու մազերի բնական ցիկլին վերականգնվելու ժամանակ տալն է։ Բարելավումը կարող է ամիսներ պահանջել, քանի որ նոր մազը դանդաղ է աճում․ սուր տելոգենային մազաթափության դեպքում ուժեղ թափվելը հաճախ նվազում է մոտավորապես 3–6 ամսում, իսկ տեսանելի խտության վերադարձը լրացուցիչ ժամանակ է պահանջում։ Եթե սնունդը սահմանափակ էր, վերականգնեք բավարար սպիտակուցն ու էներգիան, իսկ հաստատված պակասը բուժեք բժշկի խորհրդով։ Առանց անալիզների երկաթի կամ վիտամինների մեծ չափաբաժիններ մի ընդունեք․ ավելցուկը նույնպես վնասակար կարող է լինել։ Եթե ուժեղ թափվելը շարունակվում է, օջախներ են առաջանում կամ բաժուկն ավելի է լայնանում, պետք է վերանայել նախնական ախտորոշումը։

Երբ բաժուկը աստիճանաբար լայնանում է

Կանանց տիպի նոսրացման համար առավել ուսումնասիրված արտաքին միջոցներից է գլխամաշկին կիրառվող մինօքսիդիլը։ Այն կարող է դանդաղեցնել հետագա բարակումը և նպաստել որոշ մազերի աճին, բայց չի երաշխավորում նախկին խտության վերադարձը։ Սկզբում թափվելը երբեմն ժամանակավորապես ուժեղանում է․ մի քանի շաբաթով արդյունք գնահատելը սխալ է։ Տեսանելի փոփոխությունը սովորաբար գնահատում են մոտ 6–12 ամիս կանոնավոր օգտագործումից հետո։ Դադարեցնելիս ստացված օգուտը աստիճանաբար կորչում է։ Խտությունն ու կիրառման սխեման ընտրեք բժշկի հետ կամ ըստ կոնկրետ տեղում գրանցված արտադրանքի ցուցման, ոչ թե բլոգերի խորհրդով։

Մինօքսիդիլը կարող է առաջացնել գրգռում, քոր, չորություն, իսկ մազագծից դուրս տարածվելու դեպքում՝ անցանկալի մազեր դեմքին։ Ամերիկյան մաշկաբանության ակադեմիան խորհուրդ է տալիս խուսափել դրանից հղիության, հղիության պլանավորման և կրծքով կերակրման ընթացքում։ Դեղահատային մինօքսիդիլը տարբեր բուժական տարբերակ է, որը մասնագետները կիրառում են ընտրված դեպքերում։ Այն առանց դեղատոմսի տեղային լուծույթի փոխարինող չէ․ պետք է գնահատել սրտանոթային ռիսկերը, դեղային փոխազդեցություններն ու սահմանել հսկողություն։ Դեղի կիրառելիությունը կախված է հակացուցումներից և տեղական գրանցումից, ոչ թե ինտերնետում դրա մասին տեղեկության առկայությունից։

Մաշկաբանը երբեմն կարող է քննարկել հակաանդրոգեն միջոցներ, օրինակ՝ սպիրոնոլակտոն, եթե նոսրացման տեսակը և առողջական վիճակը դա հիմնավորում են։ Այս դեղերը մազաթափության համար կարող են նշանակվել գրանցված ցուցումներից դուրս և պահանջում են հակացուցումների, փոխազդեցությունների, հղիության ու դրա պլանների գնահատում։ Ֆինաստերիդը օգտագործվում է որոշ տեսակի նոսրացումների համար, բայց կանանց դեպքում պետք է հատկապես զգույշ անհատական մոտեցում։ Հղիության ընթացքում այն հակացուցված է՝ զարգացող պտղի հնարավոր վնասման պատճառով։ Եթե հղիանալու հնարավորություն կա, նախքան նշանակում անհրաժեշտ է քննարկել ռիսկերը և պտղի ազդեցությունը կանխելու հուսալի միջոցները։ Օրինակ՝ ԱՄՆ-ում ֆինաստերիդի 1 մգ դեղի պաշտոնական հրահանգով այն նախատեսված է միայն տղամարդկանց համար և ցուցված չէ կանանց․ ձեր երկրի կանոնները պետք է առանձին ճշտել։ Սպիրոնոլակտոնը նույնպես սովորաբար խորհուրդ չի տրվում հղիության ընթացքում՝ երեխայի զարգացման վրա հնարավոր ազդեցության պատճառով։ Մի սկսեք հորմոնների վրա ազդող բուժում ուրիշի սխեմայով, մի փոխեք չափաբաժիններն ինքնուրույն և մի ենթադրեք, թե բոլոր երկրներում գրանցման կանոնները նույնն են։

Երբ մազազուրկ առանձին օջախներ են առաջանում

Օջախային ալոպեցիան աուտոիմուն հիվանդություն է, որի ժամանակ իմունային համակարգը գրոհում է մազի ֆոլիկուլները։ Փոքր օջախների համար մաշկաբանը կարող է առաջարկել արտաքին բուժում կամ կորտիկոստերոիդների ներարկումներ հենց օջախում։ Երբեմն մազերն աճում են նաև առանց բուժման։ Ծանր և լայնատարած ձևերի դեպքում կան համակարգային դեղեր, այդ թվում՝ իմունային ազդակների վրա ազդող JAK ինհիբիտորներ։ Սակայն դրանք պահանջում են մասնագիտական ախտորոշում, լաբորատոր հսկողություն, վարակների ստուգում և ծանր ռիսկերի գնահատում՝ ներառյալ լուրջ վարակները, թրոմբոզներն ու սրտանոթային բարդությունները, որոնք նշված են այս խմբի որոշ դեղերի նախազգուշացումներում։ Թույլտվությունները տարբերվում են ըստ կոնկրետ դեղի, երկրի և տարիքային խմբի․ սա որոշում չէ, որը պետք է ընդունել կոսմետոլոգիական սրահում՝ ինտերնետային ախտորոշման անվան հիման վրա։

Երբ կա բորբոքում և սպիացման վտանգ

Սպիացնող ալոպեցիաների դեպքում բժիշկը նախ փորձում է նվազեցնել բորբոքումը և կանխել դեռ կենսունակ ֆոլիկուլների վնասումը։ Ըստ կոնկրետ հիվանդության կարող են անհրաժեշտ լինել արտաքին, ներարկային կամ համակարգային հակաբորբոքային դեղեր։ Եթե ֆոլիկուլը արդեն փոխարինվել է սպիական հյուսվածքով, այդտեղ նոր մազերի աճ խոստանալը ազնիվ չէ։ Այդ պատճառով չարժե հետաձգել դիմելը, եթե կան գլխամաշկի ցավոտություն, այրոց, կայուն կարմրություն, առանձին մազերի շուրջ թեփոտում կամ մազագծի արագ տեղաշարժ։

Ի՞նչ տեղ ունեն PRP-ն, մեզոթերապիան, լազերներն ու մազերի փոխպատվաստումը։

Առաջարկներում կարող եք հանդիպել PRP (սեփական արյունից ստացվող թրոմբոցիտներով հարուստ պլազմա), տարբեր խառնուրդների միկրոներարկումներ, լազերային սարքեր և մազերի փոխպատվաստում։ Դրանք մեկ ընդհանուր «մազաթափության կուրս» չեն։ Առանձին ախտորոշումների համար որոշ մեթոդների հետազոտությունները հուսադրող են, սակայն կիրառման սխեմաներն ու ապացույցների որակը տարբեր են։ Մեզոթերապիայի խառնուրդների բաղադրությունն ու անվտանգությունը ինքնաբերաբար ստանդարտացված չեն․ չի կարելի խոստանալ, թե ցանկացած ներարկում «սնուցում է մազարմատները» և փոխարինում բորբոքման կամ ժառանգական նոսրացման բուժմանը։

Փոխպատվաստումը տեղափոխում է եղած ֆոլիկուլները և չի վերացնում դրանց կորստի պատճառը։ Այն կարող է դիտարկվել որոշ կայուն նոսրացման դեպքերում՝ դոնորային գոտու գնահատումից և ընթացքի կայունացումից հետո։ Ակտիվ սպիացնող հիվանդության կամ անվերահսկելի մազաթափության դեպքում ժամանակն ու ցուցումները հատուկ զգուշություն են պահանջում։ Ցանկացած ինվազիվ եղանակ ունի վերականգնման գին՝ ցավոտություն, տեսանելի հետքեր, հնարավոր բարդություններ, և չպետք է ընտրվի միայն գովազդի խիտ մազերով լուսանկարից ելնելով։ Հարցրեք՝ ինչ արդյունք է ուսումնասիրվել և արդյոք տվյալներ կան հենց ձեր ալոպեցիայի տեսակի համար։

Ո՞ր ժամկետներն են իրատեսական, և ինչպե՞ս հասկանալ՝ բուժումն աշխատում է։

Տելոգենային մազաթափության դեպքում բժիշկը հետևում է թափվելու քանակի նվազմանն ու խտության աստիճանական վերադարձին՝ ամիսներ շարունակ, ոչ թե սնունդը շտկելու հաջորդ օրը։ Ժառանգական նոսրացման դեպքում նպատակը կարող է լինել բաժուկի լայնացման կայունացումը և մազերի երկարաժամկետ պահպանումը․ առաջին ամսվա կարճ աղվամազերը դեռ վերջնական հաջողության նշան չեն։ Բորբոքային ալոպեցիայի դեպքում լավ արդյունք երբեմն նշանակում է նոր օջախների բացակայություն և այրոցի վերացում, նույնիսկ եթե հին հատվածներում մազեր չեն վերաճում։ Այս չափանիշները համաձայնեցրեք բուժումից առաջ, հակառակ դեպքում լուսանկարները միշտ անբավարար կարող են թվալ։

Հարցրեք՝ երբ է հերթական վերահսկումը, ինչն են չափելու և արդյունք չլինելու դեպքում երբ են փոխելու պլանը։ Նկատի ունեցեք՝ բաց ներկված մազերը, նոր սանրվածքն ու ծավալուն հարդարումը փոխում են բաժուկի տեսքը, բայց պարտադիր չէ, որ ավելացնեն գործող ֆոլիկուլների թիվը։ Կարևոր հանդիպումների կամ նկարահանումների համար կարելի է ժամանակավորապես օգտագործել հարդարում, գլխամաշկը ծածկող մազի մանրաթելային փոշի, լրացուցիչ մազեր կամ պարիկ։ Դա խնդրի առաջ «հանձնվել» չէ, այլ հարմարավետության միջոց մինչ քննությունը կամ դանդաղ բուժման ազդեցությունը։

Ի՞նչ կարելի է անել տանը՝ առանց թանկ ժամանակ կորցնելու։

Գլխամաշկը անհրաժեշտության համաձայն նուրբ լվանալը հիվանդագին մազաթափություն չի առաջացնում․ ցնցուղում նկատվում են նաև մազերը, որոնք արդեն ավարտել են աճի ցիկլը։ Խուսափեք ձիգ սանրվածքներից ու ծանր երկարացումներից մշտական ձգումից, գլխամաշկի կրկնվող վնասումից և թաց մազերի կոպիտ սանրումից։ Պարտադիր չէ վախենալ ցանկացած ներկումից, սակայն կոտրվող մազերի դեպքում նվազեցրեք քիմիական և ջերմային վնասումը։ Խնամքը կարող է օգնել հարմարավետությանը և պակասեցնել կոտրվելը, բայց ինքնուրույն չի բուժի աուտոիմուն կամ սպիացնող ալոպեցիան։

«Աճի սուպերհամալիրները» համընդհանուր բուժում չեն․ պակասի բացակայության դեպքում հավելյալ նյութերը հաճախ չունեն ապացուցված օգուտ և կարող են փոխազդել դեղերի հետ։ Հատկապես զգույշ եղեք մեծ չափաբաժնով բիոտինի ինքնուրույն ընդունման հարցում․ այն կարող է խեղաթյուրել որոշ լաբորատոր քննությունների արդյունքները, ուստի հայտնեք բժշկին։ Բորբոքված գլխամաշկին մի կիրառեք գրգռող խառնուրդներ և մի փորձեք տնային ծակոցներով «արթնացնել» ֆոլիկուլները։ Եթե գումարը սահմանափակ է, առաջնահերթը սովորաբար ճիշտ ախտորոշումը, հայտնաբերված պատճառի բուժումն ու արդյունքի հսկումն են, ոչ թե չստուգված միջամտությունների շարքը։

Ե՞րբ դիմել պլանային, և ե՞րբ՝ ավելի արագ։

Մաշկաբանի պլանային այցելությունը ողջամիտ է, եթե նոսրացումը խորանում է, մազերի խտությունը մի քանի ամիս նվազում է, բաժուկը փոխվել է կամ թափվելը ձեզ անհանգստացնում է՝ նույնիսկ այլ գանգատների բացակայությամբ։ Ավելի շուտ դիմեք նոր օջախների, ցավոտության, այրոցի, թարախաբշտիկների, կայուն կարմրության, կեղևիկների, սպիացման կամ մազագծի արագ փոփոխության դեպքում․ որոշ պատճառներ պահանջում են վաղ բուժում՝ ֆոլիկուլները պահպանելու համար։ Եթե մազերի փոփոխությանը միացել են արտահայտված ընդհանուր ախտանշաններ, բժշկի հետ քննարկեք նաև ընդհանուր հետազոտությունը։

Առաջին այցին հարցրեք․ «Ո՞ր ախտորոշումն է ամենահավանականը, և ի՞նչն է դրա դեմ խոսում», «Ո՞ր անալիզները կփոխեն բուժման ընտրությունը», «Ինչպե՞ս տարբերակենք ժամանակավոր մազաթափությունը ժառանգական նոսրացումից», «Ո՞ր միջոցներն ունեն ապացույցներ հենց իմ ախտորոշման համար», «Ե՞րբ կստուգենք արդյունքը և ինչ կանենք, եթե այն չլինի», «Իմ դեղերի կամ հղիության պլանների պատճառով սահմանափակումներ կա՞ն»։ Պատասխանները պետք է կոնկրետ լինեն․ առանց գլխամաշկը գնահատելու բոլորին նույն կուրսը վաճառելը թույլ հիմք է որոշում ընդունելու համար։

Պետք չէ ամեն ինչ լուծել մեկ այցելությամբ։ Եթե տվյալները բավարար չեն, կարելի է երկրորդ կարծիք խնդրել, իսկ ժամանակավոր տելոգենային մազաթափության դեպքում երբեմն ողջամիտ է դիտարկումը՝ առանց ինվազիվ միջամտության։ Բուժման իմաստը ցանկացած գնով խիտ մազեր խոստանալը չէ, այլ պահպանել հնարավորն ու բուժել շտկելի պատճառը՝ չուշացնելով այն հիվանդությունների հայտնաբերումը, որոնց դեպքում ժամանակը կարևոր է։ Առօրյա քայլերի մասին առանձին նյութը ինչպես նվազեցնել մազաթափությունը կարող է օգտակար լինել, բայց դեղային բուժումը պետք է ընտրել ախտորոշումից հետո։

Հաճախ տրվող հարցեր

Հնարավո՞ր է միաժամանակ մազաթափության մի քանի պատճառ ունենալ։

Այո։ Օրինակ՝ ժամանակավոր տելոգենային մազաթափությունը կարող է համընկնել ժառանգական նոսրացման կամ երկաթի պակասի հետ։ Ուստի մեկ պատճառ գտնելը միշտ չէ, որ ավարտում է հետազոտությունը։

Արժե՞ հաշվել ամեն օր ընկած յուրաքանչյուր մազը։

Սովորաբար՝ ոչ․ նկատված մազերի քանակը մեծապես կախված է լվանալու և սանրելու հաճախությունից։ Մաշկաբանի համար ավելի օգտակար են բաժուկի ու խտության կայուն փոփոխությունները, համադրելի լուսանկարներն ու ախտանշանների պատմությունը։

Եթե մազաթափությունը դադարել է, կարելի՞ է անմիջապես դադարեցնել բուժումը։

Կախված է ախտորոշումից։ Ժամանակավոր խնդրի դեպքում պատճառի բուժումը կարող է ավարտվել, մինչդեռ ժառանգական նոսրացման դեպքում պահպանող դեղը դադարեցնելը հաճախ բերում է ձեռք բերված արդյունքի կորստի։ Դադարեցումը քննարկեք այն նշանակած բժշկի հետ։